Volkskrant wint hackathon

Thijs Balder en Sybren Kooistra (met identieke kapsels en outfit, maar geen familie van elkaar) van de Volkskrant hebben gisteren een app-wedstrijd gewonnen. Het idee? Twee dagen opgesloten zitten in een slecht geventileerde ruimte en dan met iets moois komen. Dat kwamen ze, volgens de jury.

Er waren teams van Omroep Brabant, RTV Noord, Follow The Money, NOS, De Telegraaf, The Post Online, de Volkskrant, VPRO, VRT Nieuws en VTM Nieuws. Ze waren te gast bij de NOS, dat – uit de eerste hand – uitgebreid bericht over de app-wedstrijd.

De Volkskrant kwam met een website voor kinderen van 7 tot 11 jaar, waarop ze korte nieuwsberichten kunnen lezen via een interactieve kaart. Voor Sybren en Thijs lonkt nu werelddominantie: ze mogen in juni meedoen aan de grote finale van het  GEN Editors’ Lab  in Parijs. Daar zijn ook teams uit onder meer Duitsland, India en de VS.

Maar eerst gaan Sybren en Thijs de app daadwerkelijk online brengen.

Ombudsvrouw: waarom uw brief de krant niet haalt

Sommige lezers verbazen zich erover dat ze ‘nooit’ de krant halen met hun ingezonden brieven. Sta ik soms op een zwarte lijst? Is het omdat ik vrouw ben? Kan de krant geen kritiek incasseren? En/of: deugt die brievenredacteur wel voor zijn vak?

Om inzicht te krijgen in het afwijzingsbeleid heb ik alle afgewezen en ingezonden mails gelezen van 6 tot en met 14 mei. Dat waren er samen ‘slechts’ 179, vanwege de meivakantie en Hemelvaart. Meestal zijn het drie tot vier keer zoveel. Jaarlijks gaat het naar schatting om zo’n 22 duizend mails en 500 (soms nog handgeschreven) brieven.

Zelfs in deze stille tijden wordt nog geen kwart van de brieven geplaatst. Van sommige brieven is het overduidelijk waarom ze over de rand vallen. Laat ik daarmee beginnen.

Nogal wat mails gaan niet over de krant en/of de actualiteit, maar over derden. Terecht drukt de krant geen mails af waarin Pauw en Witteman ‘vervelende kereltjes’ worden genoemd of waarin Mart Smeets wordt gefileerd. Sowieso maken brieven met een hoge zuurgraad weinig kans, en scheldbrieven geen enkele. Dat geldt ook voor pamflettistische brieven met veel hoofdletters en uitroeptekens, brieven met complottheorieën en brieven op rijm. Briefschrijvers die twee alinea’s nodig hebben om op gang te komen, hebben pech. En een interessante overdenking over de troonswisseling is te laat op 7 mei.

De brievenpagina wil een afspiegeling zijn van de brieven die binnenkomen. Dat is goed gelukt, in deze meiweek. Aan de pagina is prima af te lezen wat de (schrijvende) lezers in meerderheid bezighoudt. Ik denk aan de hervorming van de ouderenzorg, het plan om een ‘second opinion’ niet langer te vergoeden, de strafbaarstelling van de illegaliteit. Als de opvattingen in de lezersmails sterk uiteenlopen, is dat ook terug te zien op de brievenpagina.

De brievenredacteur probeert zware en lichte kost af te wisselen. Met als gevolg dat een doorwrocht epistel over de AWBZ het soms aflegt tegen een speels stukje over oldtimers. Dat is voor de getroffen auteur niet leuk, maar het komt de leesbaarheid van de pagina wel ten goede.

Dat de krant geen kritiek kan incasseren, gaat niet op voor de onderzochte week. Van de 43 brieven die werden geplaatst, waren er twaalf ronduit kritisch over de krant. Over slechte koppen die de lading niet dekken; rekenfouten; te veel Ajax in de krant; te veel Ferguson, te grote foto’s en ‘stupide’ opiniestukken. In de mailbox zaten 28 negatieve mails op een totaal van 179. Er werden dus relatief veel kritische mails geplaatst.

Lezers die de krant complimenteren, haalden minder vaak de krant. Van de acht complimentjes werden er twee geplaatst. Die waren vooral bestemd voor columnisten.

Maken vrouwen minder kans? Van de 43 geplaatste brieven waren er twaalf van vrouwen. De brievenredactie treft geen blaam, want er kwamen slechts 25 brieven van vrouwen binnen (op de 179). Dat er dan toch nog twaalf worden afgedrukt, betekent dat vrouwen aanzienlijk meer kans maken de krant te halen dan mannen. Niet omdat de brievenredactie positief discrimineert. Er wordt niet naar de sekse van de auteur gekeken. Hoewel, de brievenredacteur weet dat wat dat betreft op hem wordt gelet: over een pagina met alleen maar brieven van mannen krijgt hij klachten. Van zowel lezers als redactie.

En dan nu: de zwarte lijst. Die is er, natuurlijk. Elke organisatie kent haar vaste stalkers die vele tientallen mails per week versturen of dagelijks de boel bij elkaar schelden. Maar als u op die lijst staat, weet u dat – of kunt u dat weten. Dan heeft de brievenredactie u meermalen gevraagd niet te schelden of de redactie niet dagelijks meerdere malen te mailen. Als u niet aan dat verzoek voldoet, volgt plaatsing op de zwarte lijst.

Afgewezen worden is nooit leuk. Helemaal niet door een redactie die geen tijd heeft dat te beargumenteren. Vaak valt er trouwens niets uit te leggen, want veel afgewezen brieven voldoen aan de criteria maar halen vanwege ruimtegebrek niet de krant. Dat kan de brievenredacteur niet aan 22 duizend briefschrijvers persoonlijk uitleggen.

Nogal wat afgewezen auteurs dringen aan op uitbreiding van de brievenpagina’s. Daar ben ik niet voor. Er is genoeg ruimte om recht te doen aan de stem van de lezer. En daar gaat het om.

Margreet Vermeulen is Ombudsvrouw van de Volkskrant en behandelt vragen, klachten, op- en aanmerkingen over de inhoud van redactionele pagina’s en over journalistieke aanpak.
ombudsvrouw@volkskrant.nl

Ombudsvrouw: krant moet zelf ook kritiek kunnen incasseren

De wielerploeg Blanco heeft de Volkskrant in de ban gedaan. Niemand van het team mag nog met journalisten van de Volkskrant praten. Dat wil zeggen: geen interviews, geen toegang tot persconferenties en geen gesprekjes met de renners vlak voor de start van een wedstrijd. Een straffe maatregel. Aanleiding is een artikel in de Volkskrant (Spuit epo is snel gezet, als de NOS niet oplet, 10 april).

Volgens de algemeen directeur van Blanco is de krant met dat stuk ‘volledig over de grens’ gegaan. Hij eiste een rectificatie, maar kreeg die niet. Vervolgens stuurde hij een boze ingezonden brief die niet werd geplaatst.

Het gewraakte stuk is een kritische column over het nieuwtje dat de NOS tijdens de Tour de France drie weken lang ‘embedded’ meegaat met de wielerploeg. Het doel is een documentaire te maken die in het najaar uitgezonden wordt.

De columnist maakt gehakt van het plan. Hij ziet het toelaten van de NOS als een poging van Blanco om te laten zien dat het dopinggebruik tot het verleden behoort. Dat zal niet werken, voorspelt de columnist. Dat de NOS vrijwel alles in beeld mag brengen, biedt geen enkele garantie dat er niet buiten beeld doping wordt gebruikt. Want, zo schrijft de columnist: ‘Een spuitje epo is snel gezet. (..) Het is nooit uit te sluiten dat er een zak bloed is ingebracht.’

Hij verwijst naar Lance Armstrong, die in zijn hoogtijdagen een auteur toeliet tot zijn ploeg tijdens de Tour de France. De auteur merkte niets van dopingpraktijken. Terwijl die zich, zoals we nu weten, wel voordeden.

Dat Blanco met de documentaire wil laten zien dat het team schoon is, klopt volgens de directeur van Blanco niet. Iets dergelijks heeft ‘noch de NOS, noch Blanco ooit beweerd’, mailt de directeur van Blanco aan de hoofdredactie van de Volkskrant. Ik heb er het persbericht even bij gepakt dat de NOS destijds zelf heeft verspreid. Daarin schrijft de NOS dat dit project een geweldige kans is, ‘juist nu er van alles aan de hand is en de sport een probleem heeft met geloofwaardigheid’. Me dunkt dat dit een verwijzing is naar de dopingonthullingen. Los daarvan staat het de pers vrij de bedoeling van het project te duiden, zeker als dat goed beargumenteerd gebeurt. Volgens Blanco heeft de Volkskrant in het slot van de column gesuggereerd dat hun renners doping gebruiken. Voor deze ‘onjuiste suggestie’ eiste Blanco een rectificatie en excuses.

Wat staat er in het slot van de column? Daar concludeert de auteur dat als de camera’s van de NOS geen doping signaleren dat niet wil zeggen dat er geen doping is gebruikt. Bovendien is het volgens de column ‘uiterst onwaarschijnlijk’ dat de NOS aan de vooravond van een beslissende Touretappe permanent in de buurt van Robert Gesink kan verblijven. Er staat dus niet – en er wordt ook niet gesuggereerd – dat Gesink (of wie dan ook) doping gebruikt. En dus kon de hoofdredactie niet anders dan een verzoek tot rectificatie en excuses op dit punt afwijzen.

Volgens de wielerploeg is het gewraakte artikel niet gepresenteerd als column maar als een feitelijk bericht, vooral op de iPad. Het wordt eentonig, maar daar ben ik het ook al niet mee eens. De titel van de column ‘Dwars’, stond erboven. De tekst stond afgedrukt op een gekleurde achtergrond. De lezer verlaat hier duidelijk het pure nieuws. Ten slotte maakt de rijmende, speelse kop (Spuit epo is snel gezet, als de NOS niet oplet) duidelijk dat dit geen doorsnee nieuwsberichtje is. De iPad heeft dezelfde vormgeving.

Het besluit van de hoofdredactie om een boze, ingezonden brief van Blanco (aanvankelijk) niet af te drukken, vind ik moeilijker te verdedigen. De krant neemt anderen de maat en moet zelf ook kritiek kunnen incasseren. De hoofdredactie benadrukt dat de krant wel een kritische brief van Blanco wilde afdrukken, mits daar geen feitelijke onjuistheden in stonden. Waarop Blanco venijnig concludeerde: ‘Ingezonden brieven zijn welkom mits ze voldoen aan uw inhoudelijke eisen.’ Een rake opmerking. Toen de hoofdredactie aanbood de brief alsnog te plaatsen, met een naschrift, was het te laat.

Het gebeurt niet vaak dat conflicten zo hoog oplopen dat de deur voor de Volkskrant op slot gaat. Maar de hoofdredacteur is terecht niet bezweken onder de grote druk van Blanco. Er viel niets te rectificeren. En er was niets om excuses voor te maken.

Margreet Vermeulen is ombudsvrouw van de Volkskrant

 

Beter 47: het geïsoleerde leven dat we lijden, ondermeer

Wat zie je bleekjes. Is er iets?

Ach, ja: het geïsoleerde leven. Hebben meer gebleekte mensen last van. Geert Wilders bijvoorbeeld. Lees maar, uit de krant van 22 april jl.:

Ai. Heb ik vaker gezien, geloof ik.

Kan goed. We schreven er al eens over, in Beter 29. De fout leidt steevast tot reacties van lezers. Zoals ook over deze, van 26 april:

Sommige lezers zijn bereid daar dichterlijke vrijheid in te zien. Zoals lezer Jef Costenoble uit Oisterwijk schreef: ‘De verschrijving illustreert de vrees. Fout, maar toch mooi.’

Zijn er ook strengere lezers?

Zeker. Rien Wisse bijvoorbeeld, die zich afvraagt of er nog correctoren werken bij de Volkskrant. En wel hierom, uit de brief aan Amalia, afgelopen zaterdag in Vonk:

Wat te doen?

Het Stijlboek er nog eens op naslaan. Pagina 58 vermeldt een mooi rijtje ‘probleemgevallen’ met ei/ij. Waaronder het beruchte leiden en  lijden: ‘Een leven leiden. Pijn lijden, verlies lijden. Dat lijdt geen twijfel.’
We citeren nog een paar klassiekers. Ze klinken logisch, maar toch gaat het vaak fout in de krant.

Allerijl, allerlei: de omgeving werd in allerijl afgezet. Het is: allerlei.
Beits 
Bereiden, berijden: een maaltijd bereiden. Een paard berijden.
 Breien, brij: een trui breien. Een brij van woorden.
 Eiken, ijken: een eiken kloostertafel. Het ijken van gewichten.
 Geijkt: een geijkt patroon.
 Gevlij, vleien: in het gevlij komen. Iemand vleien.
Inwijden, uitweiden, uitwijden: iemand inwijden in een geheim; een gebouw inwijden; iemand kan flink uitweiden (breedsprakig zijn) over een gebeurtenis.

 Peil, pijl: er valt geen peil op te trekken. Spelen met pijl en boog.
peiler, pijler: een peiler van illegale zenders. Een pijler van een brug.

Reizen, rijzen: naar het buitenland reizen. De pan uit rijzen.

Steiger, steigeren, afstijgen, stijgen, stijger: gebouwen staan in de steigers. Paarden steigeren. Ruiters stijgen af. Omzetten stijgen. De grootste stijger op de beurs.
Twijfelen, weifelen: hij twijfelde aan het nut van de aankoop. Hij weifelde dan ook even voor hij de winkel binnenging.
Uitweiden, uitwijden, inwijden: iemand kan flink uitweiden (breedsprakig zijn) over een gebeurtenis. Een trui kan door onhandig gebruik uitwijden. Iemand inwijden in een geheim; een gebouw inwijden.
Vleien, vlijen: een hooggeplaatste vleien (naar de mond praten). Zich naast een geliefde vlijen (gaan liggen). Maar het is: in het gevlij komen (in de gunst komen).
Weids, wijd: een weids uitzicht, een weids gebaar. Een jas met een wijde mouw.

Fijn. Hadden de lezers anders nog iets?

Ja, dit:

En dit, uit een repo over een inval in een kunsthandel in New York, 18 april:

En hierrr, uit een profieltje van Winston Gerschtanowitz:

Om met lezer Jos Cramer te spreken, die een van de daders kapittelde: ‘Waar ligt toch dat meer?’ Gaan we opzoeken. Dan zien we onder meer dat je dat los schrijft.

Jean-Pierre Geelen is beroepskijker van de Volkskrant

Ombudsvrouw over Twitter

Met een week vertraging in verband met een korte vakantie bij dezen alsnog de bijzonder lezenswaardige column van de ombudsvrouw van de Volkskrant:

Afgelopen week zijn journalisten wereldwijd weer in de val getrapt die Twitter heet. Het Koningslied, om even dicht bij huis te beginnen, kwam in de traditionele media onder vuur te liggen nadat het op Twitter was neergesabeld. Tenminste, dat lazen we (onder meer) in de Volkskrant van afgelopen zaterdag. Maar was dat wel zo?

Uit onderzoek van OBI4wan, een leverancier voor sociale media monitoringoplossingen, blijkt dat er daags voor de berichtgeving ruim 73 duizend keer was getwitterd over het Koningslied. Het merendeel van de tweets (88 procent) was volgens het bedrijf neutraal geformuleerd. 5 procent was positief getint en 7 procent was negatief. De conclusie dat het Koningslied was neergesabeld op Twitter, klopt dus niet.

En zelfs al zou het Koningslied zijn afgekraakt op Twitter, wat zegt dat dan, bijvoorbeeld over het sentiment onder de bevolking?, vroeg een kritische lezer. Weinig. Volgens directeur Alex Slatman van OBI4wan is altijd nader onderzoek nodig naar de inhoud van de tweets en de representativiteit van de twitteraars. Want vaak domineert een klein groepje het debat op internet. In dit geval zijn 2.000 twitteraars verantwoordelijk voor bijna een kwart van de tweets over het Koningslied.

Volgens de hoofdredactie zeggen deze onderzoekscijfers niet zoveel, omdat invloedrijke twitteraars als Nico Dijkshoorn met 300 duizend followers er even zwaar in tellen als een onbekende twitteraar.

Nederland telt 1,7 miljoen twitteraars op 16,5 miljoen mensen. Van die 1,7 miljoen is een klein groepje hyperactief met soms wel 1.000 tweets per week. Toch laten traditionele media zich – deels willens en wetens – meeslepen door de nieuwe media. Een ‘paniekgolf op Twitter’ – over de storing bij ING – haalde de voorpagina van de Volkskrant (4 april). Er werden geen aantallen genoemd om de term ‘paniek’ te duiden. Andere media hadden het over ‘veel’ of ‘honderden tweets’. Als je dat laat bezinken, moet je misschien wel concluderen dat de storing bij ING met 8,2 (!) miljoen rekeninghouders juist heel weinig overlast heeft veroorzaakt.

Twitter is ook notoir onbetrouwbaar. Justin Bieber heeft 235 accounts, waarvan er dus 234 vals moeten zijn. De tweede verdachte van de aanslagen in Boston, Dzjochar Tsarnajev, heeft ten minste drie accounts, schrijft het onlinetijdschrift Slate. Toch publiceerde de Volkskrant afgelopen zaterdag een dreigtweet van Dzjochar die moeilijk van zijn hand kon zijn.

‘Ik zal jullie allemaal doden, zoals jullie mijn broer Tamerlan Tsarnajev hebben gedood’, luid-de de tweet die tegen de politie van Boston was gericht. Zaterdag drukte de Volkskrant deze tekst af als kop boven een artikel over de achtergronden van de vermoedelijke daders. De auteur van het stuk wist niets van mogelijk valse accounts op naam van de verdachte. Hij nam de tweet serieus omdat hij zowel in het Engels als het Russisch was opgesteld. Bovendien stond in zijn profiel dat hij HохчийNoxçiy oftewel Tsjetsjeens was, een woord dat slechts weinigen kennen.

De internetredactie nam de tweet welbewust niet over. ‘De verdachte verkeerde onder hoogspanning. De FBI zat achter hem aan en hij was gewond. Geen moment dus om even te gaan twitteren. Bovendien verraad je door te gaan twitteren de plek waar je je schuilhoudt. Ik vond het onlogisch’, aldus de internetredacteur die dienst had toen Dzjochar werd gearresteerd. ‘Overigens werd de tweet al snel op verschillende sites als ‘neptweet’ aangeduid, onder meer omdat het account zeer recent was aangemaakt.’

De pijnlijkste fout in de Bostonaanslagen werd gemaakt door de New York Post. Deze krant gebruikte een foto van de sociale mediasite Reddit en zette daarmee twee onschuldige toeschouwers van de marathon in Boston op de voorpagina te kijk als verdachten van de aanslagen. Een van die twee nepverdachten organiseerde een paniekerige persconferentie om zijn onschuld uit te roepen.

De sociale media-site Reddit heeft inmiddels excuses gemaakt voor de digitale klopjacht op onschuldige mensen. Dat is mooi. Maar de traditionele media staan nu voor de vraag hoe te voorkomen dat ze zich op sleeptouw laten nemen door valse tweets en opgewonden, maar nietszeggende debatjes op Twitter.

Margreet Vermeulen is ombudsvrouw van de Volkskrant

Updates van de Volkskrant-app

We zullen er niet omheen draaien: de laatste versie van de Volkskrant-app werkte niet naar behoren. Met name op Android-toestellen had de nieuwsapp de neiging om constant te crashen. Dat is uiteraard niet de bedoeling. Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat er een nieuwe versie in de Store ligt die het gewoon doet.

Vanaf maandag is ook een nieuwe versie voor iOS beschikbaar. Hier gaf iOS5 problemen.

De app is te vinden onder de naam ‘Volkskrant.nl Mobile’. Er is ook een app genaamd ‘de Volkskrant’. Ook een aanrader, maar dit is de mobiele vertaling van de krant.

Nieuwsmaand maart: paus en succesprostituee

Zijn we nog maar net bekomen van de bereikcijfers van februari, verrast STIR ons alweer met de cijfers over maart. We zien een stijging bij zo’n beetje iedere Nederlandse nieuwssite, met uitzondering van NOS.nl en Telegraaf.nl. Uw eigen Volkskrant.nl steeg opnieuw, deze keer met 6 procent.

Maart, om het collectieve geheugen nog maar weer eens op te frissen, was de maand van de abdicatie. En van een aantal andere dingen. De toplijst op Volkskrant.nl:

1. Kardinaal Bergoglio uit Argentinië is nieuwe paus

2. ‘Routeplanner’ menselijk lichaam brengt revolutie teweeg in geneeskunde

3. Succesprostituee Patricia Perquin blijkt journalist met twijfelachtige reputatie

4. Freek de Jonge: ‘Het is gebeurd met de media’

5. Hoeveel Nederlandse woorden kent u eigenlijk? Doe de test!

Beter: als chauffeur zijnde

De lezer. Dat waren er meer dan één, die allen waren gestruikeld over hetzelfde, in de krant van vorige week dinsdag.

Dat klinkt niet lekker, maar wat is er precies mis mee? Het is een klassieker, een van de vele verschijningsvormen van een zogeheten contaminatie.

Wel ‘s van gehoord, maar dat was lang geleden. Leg uit. ’t Is nochtans niet ingewikkeld: een contaminatie is een verhaspeling van twee woorden of uitdrukkingen met een verwante betekenis, waardoor een verkeerd nieuw woord of een verkeerde nieuwe uitdrukking ontstaat.  Voorbeelden:

duur kosten (uit duur zijn en veel kosten), optelefoneren (uit telefoneren en opbellen) en tot een van de weinigen behoren (uit tot de weinigen behoren en een van de weinigen zijn). In dit geval had het moeten zijn: als chauffeur of chauffeur zijnde.  Waarbij de eerste bovendien de voorkeur geniet. Die constructies met zijnde zijn behoorlijk formeel.

Hoe herken je ze? Tja, dat is toch vooral een kwestie van taalgevoel. Goed te weten is dat voorzetsels (in, op, onder, tussen, voor enz.) vaak een rol spelen. Niet verwonderlijk, want in combinaties met voorzetsels valt soms weinig systeem te ontdekken. Allemaal fout: oorzaak voor dit probleem, dateert van de vorige eeuw, tegen kinderen vertellen.

Geef me meer voorbeelden. In onderstaande tekst staan er tien. Wie ze er allemaal uithaalt, krijgt een groot compliment van Jan Renkema, de wijze schrijfwijzer:

Het lijkt alsof we tegen het licht van deze gegevens dit stuk ter kennisneming kunnen aannemen. Maar er mist ons inziens  een element dat echt onderdeel moet uitmaken van het beleid, aan de hand waarmee dit bestuur kan scoren. Met onze bedrijfsvoering is het immers bedroevend gesteld. Wij moeten zo snel mogelijk stappen ondernemen opdat onze mensen op de werkvloer minder risico hebben op arbeidsongeschiktheid.

Conclusie? Aan bovenstaand tekstje vallen twee dingen op. Vaak ‘voel’ je een contaminatie wel, zonder precies te weten wat er fout zit. En in teksten waarin mensen chiquer proberen te formuleren dan ze eigenlijk zouden moeten doen komen meer contaminaties voor dan in teksten waarin je niet moeilijker doet dan nodig.

En welke zijn hierboven de tien contaminaties? Zie p169 van Renkema’s Schrijfwijzer (ed. 2006).

Bart Koetsenruijter is redacteur V en Kunst van de Volkskrant

 

 

Monocultuur op Volkskrant.nl dankzij Ewbank

Sinds dit weekend behoren zinnen als ‘De dag die je wist dat zou komen’ tot ons nationale idioom. Zondag was een rare dag op Volkskrant. De complete top5 van meest gelezen berichten wordt namelijk ingenomen door berichten over het Koningslied. En zelfs vandaag nog krijgt de bezoeker er geen genoeg van; de column van Jean-Pierre Geelen staat momenteel op 1.

Een complete top5 over één onderwerp komt niet vaak voor. Daarom deze lijst:

Bereikcijfers nieuwssites: NOS en Volkskrant stijgen

Gaat ie weer: het maandelijkse ritueel van de bereikcijfers van de Nederlandse nieuwssites. Van de STIR. En ja, op de cijfers is best wat af te dingen. Maar we hebben niets anders, dus we moeten het ermee doen.

Overigens wacht de branche met smart op een nieuwe meetmethode van STIR (STIR 2.0) genoemd, waarin ook mobiel verkeer wordt meegenomen. Wanneer deze methode klaar is, is nog niet bekend.

Maar goed, de cijfers van februari dus. Deze laten een stijging zien voor NOS.nl, dat hiermee duidelijk afstand neemt van de nummer 3, Telegraaf.nl. Marktleider NU.nl daalde met 8 procent en ziet NOS.nl daarmee dichterbij komen. Een klein jaar geleden benadrukte NU-uitgever Sanoma overigens nog dat het bezoek van NU.nl op mobiel complementair zou zijn aan het gewone web. Met andere woorden: mobiel kannibaliseert niet. De trend in STIR lijkt echter een ander beeld te laten zien.

Volkskrant.nl steeg ten opzichte van januari met 6 procent. Grootste daler was NRC.nl met 11 procent.

UPDATE: Volgens Peter van der Ploeg (voormalig chef van NRC.nl) heeft deze toch forse daling te maken met de nogal poreuze cookiemuur die NRC heeft opgeworpen. Veel bezoekers kwamen op die manier zonder cookies op de site. Gevolg: dit bezoek werd niet gemeten door STIR.

Laurens Verhagen – Hoofdredacteur Volkskrant.nl